مقاله اختصاصی درباره فیلمهای اورریتد (اونقدری که مردم راجع بهش میگن عالی و خفن نیست) بالیوود..قسمت اول
در طول تاریخ، در تمامی جوامع سینمایی دنیا فیلمهای زیادی ساخته شدند که بیش از مقدار لیاقت، معروف و محبوب شدند. این موضوع در سینمای آمریکا، اروپا، خاورمیانه و تمامی کشورهای دنیا امری بدیهی است. در هند و سینمای پررونق بالیوود نیز این موضوع طبیعی است. میان تولیدات انبوه فیلمهای هندی، کم نیست فیلمهای بد و ضعیفی که هیچگونه محبوبیت یا شهرتی کسب نکردند. نه از لحاظ تجاری، نه از دید هنری منتقدین و مردم! اما فیلمهایی هم هستند که از لحاظ سینمایی اثری ضعیف محسوب میشوند اما به شهرت بالایی دست یافتهاند. به این مسئله اصطلاحاً اورریتد گفته میشود که احتمالاً همه شما میدانید. در این مقاله نیمنگاهی به چند فیلم هندی اورریتد داریم. فیلمهایی که بیش از مقدار لیاقت خود موردتوجه قرار گرفتهاند.
مجموعه فیلم دبنگ
شاید این موضوع طرفداران متعصب سلمان خان را عصبی کند. سلمان خان مرد دوستداشتنی، بازیگر توانمند و یک شخصیت ستودنی در بالیوود است که شهرتی بیمثال دارد. یکی از مشهورترین فیلمهای او مجموعه فیلم دبنگ است که انصافاً فیلم خوبی نیست. شاید بتوان از لحاظ محتوا قسمت اول را باتوجه به مفهوم برادر و پیچش داستانی آن پذیرفت. اما دو قسمت بعدی حتی از لحاظ محتوا هم در اوج کلیشه و اغراق هستند. اکشن مصنوعی، گرهگشایی و پیچشهای غیرمنطقی این مجموعه فیلم بزرگترین نقاط ضعفی است که در طیف گسترده مخاطبان بینالمللی سینما قابل قبول نیست.
دبنگ از لحاظ تجاری به موفقیت زیادی دست یافت و بینندگان زیادی هم وجود دارند که آن را دوست دارند اما باید حقیقت را پذیرفت. باید قبول کنیم دبنگ فیلمی ضعیف و غیر قابل دفاع است که ضعفهایی گلدرشت و بسیار دارد. شاید تنها نکته مثبت حضور جذاب سلمان خان باشد. وگرنه لحظه پارهشدن خودبهخود پیراهن چولبول پاندی بعلاوه چند لحظه عجیب دیگر، نه تنها اکشن و هیجان به همراه ندارد بلکه میتواند یک سکانس کمدی بیارزش باشد. دبنگ از این لحظات بسیار دارد.
مجموعه فیلم سینگهام
نه فقط سینگهام، باید بپذیریم روهیت شتی آثاری میسازد که جز تجارت و سودآوری منفعتی ندارد. این سودآوری هم مخصوص جیب تهیهکننده است نه چشمان مخاطب! سردمدار آثار ماسالا که اکشنی تصنعی و به اصطلاح خودمانیاش آبکی دارد مجموعه سینگهام است! دوباره مانند دبنگ، فیلمی پر از لحظات اغراقشده، پر از کلیشههای ازمدافتاده و پیچشها و گرهگشایی دور از منطق! فیلمی که در گیشه موفق شد و حتی طرفداران زیادی هم پیدا کرد. این محبوبیت باعث شد دنیای پلیسی روهیت شتی گستردهتر شود و سیمبا و سوریاوانشی با همان هیبت و قصههای مشابه وارد سینما شوند. اما این آثار از ارزش سینمایی برخوردار نیستند و شاید حتی باعث بدنامی بالیوود در دنیا شدهاند.
آجی دوگان در قامت یک پلیس خشن بازی جذابی دارد اما همینکه یک مشت میزند و شخصیت مقابل هزار متر پرتاب میشود خودش مایه خنده مخاطبان بینالمللی است. پس تمسخر اینگونه آثار توسط غیرهندیها منطقی است و حاصل زحمات روهیت شتی و تیم بزرگ اوست. قسمت سوم سینگهام تیر خلاصی به پیکر بیجان اکشن ماسالایی بالیوود بود. هزینه سنگین و گروهی از ستارههایی که دلیل و منطقی برای دورهم جمعشدن ندارند حتی در گیشه هم موفقیت به دست نیاورد. این برمیگردد به تغییر سلیقه مخاطبان بالیوود و البته تکراریشدن سبک پلیسی روهیت شتی! قسمت اول و دوم بسیار ضعیف بودند اما قسمت سوم، یک فاجعه به تمام معنا بود که هیچ لحظه خوب و قابل دفاعی ندارد.
پاتان
قضیه پاتان با بقیه لیست کمی متفاوت است. پاتان بازگشت باشکوه شاهرخ خان بعد از 5 سال دوری بود. اولین تجربه تمام اکشن او در تمام سالهای فعالیت بود و البته اکشن طبیعیتری به نسبت آثار داشت. درواقع سبک نوین سیدهارت آناند بود که از زمان فیلم War رونق گرفت. فروش پاتان طبیعی بود. بههرحال مردم مشتاقانه منتظر بازگشت شاهرخ خان بودند و اشتیاق فراوانی برای آن داشتند. از طرفی هیجان بالا و اکشن تقریباً نوآورانه باعث شد این اشتیاق بیشتر باشد. اما باید قبول کرد اگر این بهانهها وجود نداشت پاتان به این موفقیت دست پیدا نمیکرد. چراکه داستان، محتوا و البته تقابل مثبت و منفی بسیار کلیشهای و تکراری بود. جیم از ارتش هند خیانت دیده بود و تصمیم گرفته بود ضد دولت و حاکمیت هند اقدام کند. پاتان هم به همراه تیم خود مسئول جلوگیری بود. در این بین دختری که ابتدا جاسوس بود به پاتان دل باخت و به او ملحق شد.
فاکتورهای دیگری مثل جذابیت ظاهری شخصیتها، آشفتگی مو و لباس شخصیت اصلی، تجهیزات پیشرفته و سکانسهای اکشن پرهیجان به این دلایل افزود و پاتان اثر موفقی شد. تاحدی این موفقیت قابل قبول است اما وقتی از دیدگاه هنری و محتوای سینمایی بخواهیم آن را بررسی کنیم ضعفهای آن آشکار میشود. پس به راحتی میتوان پذیرفت پاتان، یکی از پرفروشترین آثار تاریخ بالیوود اثری اورریتد است.
نویسنده: علی سرور عظیمی
خداروشکر یکی حرف دل ما رو زد! دبنگ آشغاله آشغاله
سینگهام و دبنگ فیلم های مزخرفی بودن که به خاطر آجی و سلمان معروف شدن قبول ولی آخه پاتان؟ پاتان چجوری کنار این دو فیلم قرار میگیره.
پاتان اوج دوباره بالیوود رو رقم زد، مگه یادتون نیس که قبل از پاتان وضعیت سینما چجوری بود؟
ببینید خیلی ها از فیلم ها فقط به خاطر اینکه میخوان تکراری نباشن خراب میکنن.
داستان پاتان با اینکه تکراری بود ولی مزخرف نبود و حتی از اون دست فیلم هاس که لیاقت بیشتری داشت مخصوصا بازی جان آبراهام.
اگه اینجوری بخوای همه فیلم ها رو خلاصه کنی همه اورریتد هستن .
بله درسته اما بنده بعنوان نویسنده مقاله عرض کنم (با احترام به ادمین عزیز) من خودم طرفدار شاهرخ خان هستم و پاتان رو هم خیلی دوست داشتم. تفاوت های زیادی هم تو ژانر اکشن رقم زد و البته رونق به سینما برگشت، رکورد زد و همه و همه که خیلی باشکوه بود توی متن هم نوشتم متفاوته با بقیه لیست! اما ما داریم از لحاظ محتوایی و سینمایی بررسی میکنیم که در اندازه خودش مشکلی نداشت و دغدغه خوبی هم داشت اما بعد از War و فیلمای مشابه کلیشهای بود. همین!
سلام من هم موافقم با نویسنده محترم این مطلب، ببینیدکلاسیاست کشور هندکاملا توی فرهنگهای بیگانگان قرار گرفته و خرافه پرستی توی این کشور داره حکومت میکنه، مثلا دقت کنیدبت پرستی و گاو پرستیشون قبلا شایدبخاطراسم خدا و بندگی میشد تاحدودی قبول کرد چرا که توی مثلا زد و خوردها میشدقبول کرد زدن ظلم قابل فهم و درک هست ولی الان سینمای هندفرا تر از دروغگویی و تحت بیگانگی انگلیسی ها شده زبانشون داره واقعاازبین میره، زبان هندی اصیلشون رو توی فیلم های قدیم و جدید ببینید متوجه میشیدبیگانگان قدیم خوب روی تمدن اصیلشون تاثیرگذاشته و حتی واردسینماشون هم شده بازیگران اصیل هندی توی سینماشون خیلی کم شده یکی کانادایی هست یکی هویتش از کشور افغانستان هست و بیشتردقت کنی اصالت داره کمرنگ تر میشه و دروغ های قدیمی پرستش های نادرستشون که قدیم شایدمیشدکمی درکش کرد الان غیرقابل باورشده و عجیب دارندسینمای هند رو حتی باسیاست ادغام میکنند، دقت کرده باشیدخیلی فیلم ها رو سمت ضداسلام درست میکنندو دقیقامسلمون ها براشون ابزار شده، درصورتی که قبلااینجوری نبودبه نظرم سینمای چین خیلی بهتراز هندی هاست، هندی ها مباحث عاشقانه هاشونم دارندنابودمیکنندبادروغ های اعتقادیو اکشن های غیرباور که با اعتقادات های خرافاتی بزرگتری ادغام کردند، امیدوارم حداقل به سینمای گذشته خودشون برگردند نه اینی که درست کردند